Şamil | Kategoriler | Konular

ıncıl

İNCİL

Allah tarafından Hz. İsa'ya gönderilen;
Tevrat'ın aslını doğrulayan Kur'an-ı Kerîm tarafından
tasdik edilen ve bir anlamı da "yol gösterici, aydınlatıcı"
olan (el-Maide, 5/46-48), dört büyük kitaptan birisi. Yunanca "Evangelion";
iyi haber, müjde demektir. Esas itibariyle Hz. İsa'nın
hayatını, mucize ve faaliyetlerini, söylediği hikmetli sözleri,
tebliğ etmiş olduğu şeriat hakkındaki
peygamberane hakikatları anlatmak için kullanılmıştır.
Bu kelime ile ilk hristiyanlar; İsa'nın insanlara bildirisini,
onları kötülük ve günahtan kurtarmağa ve selamete götürmeğe
geldiğine dair vaadini anlatmış ve
adlandırmışlardı. Hz. İsa da onu; "Tanrı'nın
Krallığı'nın müjdesini (iyi haberini) duyurma"
olarak tanımlar (Kitâb-ı Mukaddes, Matta, I, 1, 14;
S.C.F.Brandon, A Dictionary of Comparative Religion, London, 1970, s. 310;
Anne Merie Sechimmel, Dinler Tarihine Giriş Ankara 1955, s. 210).

Her ne kadar Kur'an-ı Kerîm, Hz. İsa'ya gönderilen
İncil'i tasdik ederse de, bugünkü İncillerin Hz. İsa'ya gönderilen
İncil'in tahrif edilmiş şekilleri olduğuna ayetlerde
şöyle işaret edilir:

"İncil sahipleri Allah'ın onda
indirdiği ile hükmetsinler. Allah'ın indirdiği ile hükmetmeyenler,
işte onlar fasık olanlardır" (el-Mâide, 5/47).

"Ey Kitab ehli! Tevrat'ı, İncil'i ve
Rabb'inizden size indirileni gereği gibi uygulamadıkça bir
temeliniz olmaz" de (El-Mâide, 5/68).

"Onların izleri üzerinden peygamberlerimizi
ardarda gönderdik; Meryem oğlu İsa'yı da ardlarından
gönderdik ve ona İncil'i verdik; ona uyanların gönüllerine
şefkat ve merhamet duyguları koyduk; üzerlerine bizim gerekli kılmadığımız
fakat kendilerinin güya Allah'ın rızasını kazanmak için
ortaya attıkları ruhbaniyete bile gereği gibi riayet
etmediler; içlerinde inanmış olan kimselere ecirlerini verdik;
ama çoğu yoldan çıkmışlardır" (el-Hadid,
57/27).

Geçmiş peygamberlerde olduğu gibi, Hz.
İsa'nın sağlığında da İncil,
yazılı kitap hâline getirilmemiştir. Çünkü İsa (a.s)'ın
tebliğ süresinin kısa oluşu ve
yaşadığı devrin şartları buna elvermiyordu.
En erken yazıları İncil, İsa'dan sonra 70'li
yıllarda kaleme alınmıştır. Dolayısıyla
Hz. İsa'nın tebliğ ettiği hakikatler anında
kaydedilememiş, sonradan yazıları İncillere insan sözü
karışmış ve böylece kitabın aslı tahrife
uğramıştır.

Bugün kilisece kabul edilmiş dört resmi
İncil vardır: Matta, Markos, Luka ve Yuhanna İncilleri.
Bunların Havarilerden geldiği ve sahih olduğu kabul edilir.
Bunlardan ilk üçü -birtakım ayrılıklara rağmen- ana
mesele ve bölümlerinde birbirlerine yakındırlar. bunlar,
"aynı bakış açısıyla
yazılmış anlamında", "Sinoptik"
İnciller adı verilir. Bu üç İncil, zaman
bakımından dördüncü incilden öncedirler (Maurice Bucaıller,
Kitâb-ı Mukaddes Kur'an ve Bilim (trc. Suat Yıldırım),
İzmir, 1981, s. 90 vd.; Ekrem Sarıkçıoğlu,
Başlangıçtan Günümüze Dinler Tarihi İstanbul 1983, s.
206 207).

Bu dört incilden Markos'un incilinin en eskileri olduğu,
Matta ve Luka incillerinin, hem bunun eski şeklinden, hem de kaybolan
ve "o" denilen bir kaynaktan metinlerini aldıkları söylenmektedir.
Bu incillerin dördüncüsü olan yuhanna incili ise, oldukça geç yazılmış
mistik yönü ağır basan bir incildir (Schimmel a.g.e., s. 118;
Bucaıller, a.g.e., s. 96).

Dört incil ve yazarları şunlardır:

Matta İncili; 28 babtır. Matta, Havarilerden
biri olup, M. 70 yılında hristiyanlığı yaymak için
yerleşmiş olduğu Habeşistan'da ölmüştür.
İncilde Hz. İsa'nın Mesihliği üzerinde durur.

Markos İncili: Markos, Havarilerin reisi olan
Petrus'un talebesidir. Hristiyanlığı yaymak için yerleşmiş
olduğu Mısırda M. 62 yılında ölmüştür.
İncili 16 bab olup Hz. İsa'nın hayatından
bahsetmektedir.

Luka İncili: Doktor veya ressam olduğu söylenen
Luka, Pavlos'un talebesidir, Havari değildir. İncili M. 60
yıllarında yazmıştır. 24 babtır.
İsa'nın hayatı ve tebliğ ettiği şeylerden
bahsetmektedir.

Yuhanna İncili: 24 bab olan bu incili yazanın
Yuhanna'nın talebesi olduğu sanılmaktadır. Bu
İncil'de İsa'nın, Allah'ın oğlu olduğu tezi
üzerinde ısrarla durulmaktadır. Aslında bugün elimizde
bulunan İncil'de bu dört incilin dışında 23 incil
daha olup toplam 27 incilden meydana gelmiştir. Halbuki Allah'ın
Hz. İsa'ya indirmiş olduğu İncil birdir (Ahmet
Kahraman, Dinler tarihi, İst. 1968, s. 189).

Bir ilim adamının tespitlerine göre
bugünkü incillerin gayesi; Hz. İsa'nın sözlerini ve işlerini
aktarmakla, onun yeryüzündeki risaletinin tamamlandığı
sırada, insanlara bırakmak istediği talimatları onlara
tanıtmak olmuştur. Talihsizlik İncil yazarlarının,
bildirdikleri olayların görgü tanığı
olmamalarından ileri gelir. Onlar, Hz. İsa'nın hayatı
hakkında muhtelif Yahudi-Hristiyan cemaatlerinin, bugün kaybolmuş
bulunan ve sözlü rivayetle nihai metinler arasında vasıta rolü
oynamış olan, sözlü veya yazılı durumda korunan
bilgilerin, o toplulukların sözcüleri tarafından
anlatılmalarından başka bir şey değildir
(Maurıce Bucaılle, a.g.e., s. 369).

Kur'an-ı Kerim'de semavi kitaplardan ve
İncil'den şöyle bahsedilmektedir:

"Sana kitabı hak ile ve kendinden öncekini
doğrulayıcı olarak indirdi. Bundan önce de insanlara doğru
yolu göstermek için Tevrat ve İncil'i indirmişti. (Doğruyu
ve eğriyi birbirinden) ayırdeden (kitaplar)ı da indirdi.
Allah'ın ayetlerini inkar edenler için mutlaka çetin bir azap vardır.
Allah daima üstündür ve öc alandır" (Âlu İmran, 3/34).

"Allah demiştir ki: Ey Meryem oğlu
İsa, sana ve annene olan nimetimi hatırla! Hani seni Ruhu'l- Kudüs
(Cebrail) ile desteklemiştim; beşikte ve yetişkin iken
insanlarla konuşuyordun; sana kitab'ı, hikmet'i Tevrat'ı ve
İncil'i öğrettim. Benim iznimle çamurdan kuş
şeklinde bir şey yaratıyor, içine üflüyordun, benim
iznimle kuş oluyordu; anadan doğma körü ve alacayı benim
iznimle iyileştiriyordun; benim iznimle ölüleri (hayata) çıkarıyordun
ve İsrailoğullarını senden savmıştım;
hani sen onlara açık deliller getirdiğin zaman, içlerinden
inkar edenler; bu açık bir büyüden başka bir şey
değil demişti (el-Mâide, 5/110).

Ahmet GÜÇ


Konular