Şamil | Kategoriler | Konular

Remil

REMİL

Bir takım çizgi ve noktalarla gaybe dair haberler
verme sanatı. Kelime olarak remil, kum demektir. Bu adı, eskiden
kağıt bulunmadığı için bu şekillerin kum
üzerine çizilmesinden almıştır. Remil işlemini yapan
kimseye "remmâl" denir. İslâm'dan önce Araplar arasında
çok yaygın olan remil, bir fal bakma çeşididir. İslâm'dan
sonra hurafevi ve aslı olmayan, insanları kandırmaya yönelik
bütün şeyler tamamıyla yasaklanmıştır. Fakat
daha sonraki dönemlerde bu gibi şeyler tekrar ortaya çıkmış
ve fal çeşitleri arasında kullanılmaya devam etmiştir.
Remil ilmi, İdris (a.s)'a (Taşköprü-Zâde, Mıftahu's-Saade,
Beyrut 1985, I, 336) ve Danyal (a.s)'a nisbet edilmektedir (Ali et-Tahanevî,
Keşşafı İstilahatil-Funün, İstanbul 1984, I,
578). Taşköprü-Zâde, bu konuda bir hadis naklederek, remil'in
İdris (a.s)'ın mucizelerinden olduğunu; ancak, mucizelerin
peygamberlere mahsus olması sebebiyle başka bir kimse
tarafından uygulanarak bilgi elde etmenin mümkün olmadığını
söylemektedir (Taşköprü-Zâde, a.g.e., aynı yer). Zira,
geleceği Allah Teâlâ'dan başkasının bilmesi mümkün
değildir. Böyle bir şeye inanmak da sapıklıktır.

Remil'in esası noktalar ve on altı
şekilden oluşur. Her iki nokta bir hat kabul edilir ve
bunların burçlarla bağlantılı olduğuna
inanılır. Çizilen bu şekillerin anasır-ı erbaa (toprak,
su, hava, ateş) ve burçlarla olan nisbetleri hesap edilerek
incelenir ve sonuçlar çıkarılırdı. Remmaller bu
işi kendilerine bir geçim aracı edinmişlerdi. XVI. yy.
Divan şairlerinden biri olan Zâtî, geçimini Bayezıt camii
avlusunda remmallık yaparak temin ederdi.

Ömer TELLİOĞLU


Konular